Posts Tagged ‘konwersacje dla nieśmiałych’

Jak pokonać nieśmiałość za pomocą programu komputerowego?

Czy coś takiego jest możliwe? Naukowcy z MIT opracowali program komputerowy, który ma wspomagać nieśmiałych w kształtowaniu właściwych nawyków podczas konwersacji z innymi ludźmi. Aplikacja MACH, czyli My Automated Conversation coacH, za pomocą kamery analizuje mimikę twarzy, ton głosu i głośność mówienia, utrzymywanie kontaktu wzrokowego, przytakiwanie itp. i na podstawie zebranych danych ocenia, czy w rzeczywistości taka konwersacja byłaby pozytywnie odebrana przez drugą osobę. Możliwe jest odtworzenie całej wirtualnej rozmowy oraz przejrzenie statystyk. Twórcy programu wskazują, że odczuwalne zmiany zachodzą już po tygodniu stosowania.

Jednak program nie jest na ten moment publicznie udostępniony. Więcej szczegółów i  filmik znajdziesz pod linkiem: http://www.chip.pl/news/oprogramowanie/programy-narzedziowe/2013/06/rozmowa-z-komputerem-poprawi-twoje-zdolnosci-komunikacyjne

Prowadzenie konwersacji jest bardzo ważnym elementem życia i rzeczywiście mogłoby się wydawać, że nauczenie się właściwego sposobu prowadzenia rozmowy czy przemawiania może znacząco pomóc nieśmiałym. Jednak nieśmiałość sięga daleko głębiej poza same zachowania, reakcje czy sposób prowadzenia dialogu z drugą osobą. Zachowania nieśmiałych są w dużej mierze odzwierciedleniem ich poczucia własnej wartości. Co z tego, że świetnie wypadniesz na rozmowie kwalifikacyjnej, jeśli w trakcie pracy nieśmiałość będzie blokować twoją skuteczność, przebojowość i asertywność? Dlatego praca z opisaną aplikacją mogłaby być jedynie ciekawym uzupełnieniem kompleksowego treningu dla nieśmiałych. Informację tę podaję więc jako ciekawostkę.

W oczekiwaniu na udostępnienie aplikacji polecam ćwiczenie z przyjacielem, który może obserwować Cię w trakcie rozmowy z inną, nieznajomą osobą. On zamiast kamery zarejestruje:

  • czy w trakcie rozmowy zachowywałeś / zachowywałaś się naturalnie, swobodnie
  • czy utrzymywałeś / utrzymywałaś kontakt wzrokowy
  • czy uśmiechałeś / uśmiechałaś się naturalnie do rozmówcy
  • czy głośność mówienia, ton głosu, płynność wypowiedzi, szybkość mówienia, były dopasowane do rozmówcy
  • czy gestykulowałeś / gestykulowałaś podczas mówienia (swobodnie czy w wymuszony sposób)
  • czy słuchałeś / słuchałaś aktywnie swojego rozmówcy (potakiwanie, powtarzanie swoimi słowami najważniejszych kwestii)

Nawet jeśli nie masz takiego przyjaciela, chętnego do pomocy, możesz sam obserwować siebie podczas rozmowy i po jej zakończeniu przeanalizować jeszcze raz jak rozmowa wyglądała i co chciałbyś / chciałabyś zrobić lepiej przy następnej okazji.

Pierwszym krokiem do zmiany zachowania jest świadomość tego zachowania oraz determinacja do ciągłej pracy nad sobą.