Posts Tagged ‘pewność siebie’

Jak pokonać nieśmiałość i lęk przed wystąpieniami publicznymi

Nieśmiałość ma różne oblicza. Dla niektórych osób nieśmiałość nie jest problemem w codziennym życiu. Schody zaczynają się dopiero, gdy pojawia się konieczność publicznego wystąpienia przed większą liczbą osób. Stres, trema, paraliżujący strach, pustka w głowie jakby mózg wyparował – znacie to?

Generalnie większość ludzi nie przepada za wystąpieniami publicznymi. Bycie w centrum uwagi, i co gorsza, w centrum oceny jest zazwyczaj bardzo stresujące. Jednakże, z drugiej strony, posiadanie umiejętności odnalezienia się w takich właśnie sytuacjach jest niezwykle cenne, rozwojowe oraz otwiera szerokie możliwości zawodowe i nie tylko.

Czy można pokonać nieśmiałość i występować jako mówca i dusza towarzystwa? Tak, tego można się po prostu nauczyć. Żeby wykształcić w sobie zdolności przywódcze oraz umiejętność przemawiania do dużej liczby osób, a także wzmocnić pewność siebie warto dołączyć do jednego z klubów Toast Masters. Kluby funkcjonują prężnie także w wielu miastach w Polsce. Można się przyłączyć i podczas regularnych spotkań ćwiczyć, ćwiczyć i ćwiczyć. Kluby oferują przyjazną, wspierającą atmosferę, a także to co najcenniejsze konstruktywną informację zwrotną.

To oczywiście spore wyzwanie nawet dla nie-nieśmiałych, ale jeśli czujesz, że to jest ten moment, by zrobić duuuży krok do przodu, weź głęboki oddech i zrób go teraz. Wpisz w wyszukiwarkę „toastmasters” i znajdź więcej informacji.

pomyślności

🙂

 

Toast Masters

Jak pokonać nieśmiałość – popularne porady

Po raz kolejny trafiam w sieci na porady dla osób nieśmiałych. Niestety piszą je osoby, które jak podejrzewam, nigdy same nie zmagały się z tym problemem. Nie trudno domyślić się, że porady te są absurdalne lub chybione. Na tapetę biorę artykuł z dosyć popularnego serwisu.

Przykładowo porada: „doceń swoją nieśmiałość – to że jesteś nieśmiała, nie oznacza, że jesteś gorsza. Postaraj się uczynić ze swojej nieśmiałości atut.” Ok. Niby brzmi dobrze. Jednak nieśmiałość oznacza, że jesteś mniej skuteczna/ skuteczny w swoich relacjach z innymi ludźmi. Gdyby brak skuteczności tak łatwo można było przekuć w atut, wiele osób stałoby się, ot tak, ludźmi sukcesu. Praca nad nieśmiałością polega na mozolnym podnoszeniu własnej skuteczności. Pierwszym krokiem jest przyznanie się przed samym sobą do tej właśnie niekompetencji.

Inna rada: „Unikaj ludzi, przy których czujesz się niepewnie – Może będzie trzeba zmienić porę wychodzenia na lunch z pracy, rozstać się z kimś, ustawić psychiczne granice.” Strategia unikania prowadzi do jeszcze większego pogłębienia się nieśmiałości, wyalienowania. Oznacza brak szans na nabicie nowych, niezbędnych umiejętności społecznych. Propozycja powrotu do przyciasnego inkubatora na pewno nie pomoże. Ustawianie granic psychicznych jest słuszne, ale nie ustawisz żadnej granicy bez konfrontacji z drugą osobą.

A na koniec jeszcze: „Jeśli jednak przekonasz siebie, że nieśmiałość jest twoją tajemnicą, nikt jej nie zauważy. Tak naprawdę nieśmiałość jest w twoim umyśle. Jeśli będziesz umiała go kontrolować, nieśmiałość stanie się niewidzialna”. Jeśli zamierzasz pracować nad nieśmiałością, nie pozwól sobie na to, by stała się ona twoją tajemnicą. Za żadne skarby nie pozwól zamieść jej pod dywan i uczynić „niewidzialną”. Zacznij o niej mówić, pokaż ją. Zacznij być sobą, w pełni. Smutną tajemnicą jest właśnie teraz, gdy zmagasz się z nią w samotności.

Ponieważ jest wiele nieporozumień w kwestii pracy nad nieśmiałością, zdecydowałam się stworzyć specjalny trening dla osób chcących pokonać nieśmiałość. Niebawem będzie gotowy. Będę potrzebować kilkanaście osób, które przetestują go bezpłatnie, w zamian za późniejsze podzielenie się swoimi uwagami, spostrzeżeniami, odczuciami i mam nadzieję sukcesami. Jesteś zainteresowany / zainteresowana napisz. Adres znajdziesz na mojej stronie www.do-celu.com

pomyślności 🙂

 

zobacz także wpis z poradami psychologa: Jak pokonać nieśmiałość – co mówi psycholog.

Jak pokonać nieśmiałość za pomocą programu komputerowego?

Czy coś takiego jest możliwe? Naukowcy z MIT opracowali program komputerowy, który ma wspomagać nieśmiałych w kształtowaniu właściwych nawyków podczas konwersacji z innymi ludźmi. Aplikacja MACH, czyli My Automated Conversation coacH, za pomocą kamery analizuje mimikę twarzy, ton głosu i głośność mówienia, utrzymywanie kontaktu wzrokowego, przytakiwanie itp. i na podstawie zebranych danych ocenia, czy w rzeczywistości taka konwersacja byłaby pozytywnie odebrana przez drugą osobę. Możliwe jest odtworzenie całej wirtualnej rozmowy oraz przejrzenie statystyk. Twórcy programu wskazują, że odczuwalne zmiany zachodzą już po tygodniu stosowania.

Jednak program nie jest na ten moment publicznie udostępniony. Więcej szczegółów i  filmik znajdziesz pod linkiem: http://www.chip.pl/news/oprogramowanie/programy-narzedziowe/2013/06/rozmowa-z-komputerem-poprawi-twoje-zdolnosci-komunikacyjne

Prowadzenie konwersacji jest bardzo ważnym elementem życia i rzeczywiście mogłoby się wydawać, że nauczenie się właściwego sposobu prowadzenia rozmowy czy przemawiania może znacząco pomóc nieśmiałym. Jednak nieśmiałość sięga daleko głębiej poza same zachowania, reakcje czy sposób prowadzenia dialogu z drugą osobą. Zachowania nieśmiałych są w dużej mierze odzwierciedleniem ich poczucia własnej wartości. Co z tego, że świetnie wypadniesz na rozmowie kwalifikacyjnej, jeśli w trakcie pracy nieśmiałość będzie blokować twoją skuteczność, przebojowość i asertywność? Dlatego praca z opisaną aplikacją mogłaby być jedynie ciekawym uzupełnieniem kompleksowego treningu dla nieśmiałych. Informację tę podaję więc jako ciekawostkę.

W oczekiwaniu na udostępnienie aplikacji polecam ćwiczenie z przyjacielem, który może obserwować Cię w trakcie rozmowy z inną, nieznajomą osobą. On zamiast kamery zarejestruje:

  • czy w trakcie rozmowy zachowywałeś / zachowywałaś się naturalnie, swobodnie
  • czy utrzymywałeś / utrzymywałaś kontakt wzrokowy
  • czy uśmiechałeś / uśmiechałaś się naturalnie do rozmówcy
  • czy głośność mówienia, ton głosu, płynność wypowiedzi, szybkość mówienia, były dopasowane do rozmówcy
  • czy gestykulowałeś / gestykulowałaś podczas mówienia (swobodnie czy w wymuszony sposób)
  • czy słuchałeś / słuchałaś aktywnie swojego rozmówcy (potakiwanie, powtarzanie swoimi słowami najważniejszych kwestii)

Nawet jeśli nie masz takiego przyjaciela, chętnego do pomocy, możesz sam obserwować siebie podczas rozmowy i po jej zakończeniu przeanalizować jeszcze raz jak rozmowa wyglądała i co chciałbyś / chciałabyś zrobić lepiej przy następnej okazji.

Pierwszym krokiem do zmiany zachowania jest świadomość tego zachowania oraz determinacja do ciągłej pracy nad sobą.